Hormones 3 : Ep8 Endorphin ฮอร์โมนระงับความเจ็บปวด [เฟิสต์]

0
เฟิสต์ จาก Hormones Season3 Episode 8
เฟิสต์ จาก Hormones Season3 Episode 8

คำเตือน : สปอยล์นะครับ

เป็นตอนที่ยอดเยี่ยมมาก และเจ็บปวดมากในเวลาเดียวกัน ภาพประกอบที่ GTH ปล่อยออกมาไม่มีหลุดสปอยล์มาเลยสักนิด แต่เป็นตอนที่สปอยล์ง่ายมาก

ปัญหาของเฟิสต์คือปัญหาครอบครัว พ่อแม่มีการทำร้ายร่างกายกั

ฉากที่ตัดภาพไป CCTV คือ โหดสุด ภาพมันดูจริงกว่ามุมกล้องที่หนังใช้เล่าแบบปกติมาก 

ซึ่งสิ่งที่หนังฉายออกมาไม่ได้เกินจริงไปกว่าข่าวในหน้าหนังสีพิมพ์บ้านเรามากนัก ที่เฟิสต์เรียกร้องความสนใจเพราะอยู่บ้านก็ไม่ได้รับความสนใจ คุยตอนเช้าพ่อแม่ก็ไม่มองหน้าสักนิด ประเด็นขาดความอบอุ่นนี้มีส่วนคล้ายออยมาก ซึ่งทำให้สองคนนี้เข้ากันได้อย่างรวดเร็ว (แต่ขอดูยาวๆ ว่าความสัมพันธ์คู่นี้จะลงเอยแบบไหน)

ออยใน Season ที่แล้วเลือกจะตอบโต้ความเจ็บปวดในใจด้วยการสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา (สไปร์ทปลอม) แต่เฟิสต์ตอบโต้ด้วยการสร้างรอยยิ้มตลอดเวลา ซึ่งจุดนี้เฟิสต์ดูเหมือนเป็นคนที่เข้มแข็งมากๆ 

..แต่ฉากร้องไห้ในตอนท้ายสุดก็ทำให้เราเห็นว่าเฟิสต์ดำดิ่งไปกับความเจ็บปวดที่สุด ดูเหมือนว่าในบ้านเฟิสต์ สิ่งมีชีวิตที่เฟิสต์สนิทที่ี่สุดคือหมานั่นเอง

ทั้งนี้ผมชอบประโยคของเฟิสต์ที่บอกพ่อกับแม่ว่า

“ผมรักแม่นะ ผมรักพ่อนะ แต่พ่อกับแม่ไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้”

มันคือสิ่งที่จริงอย่างนึงนะ บางทีการอยู่ด้วยกันของพ่อกับแม่ที่เป็นแบบนี้ อาจจะกลายเป็นสร้างปัญหาให้ลูกมากกว่าอีก แยกๆกันไปก็ไม่ทะเลาะให้ลูกเห็นแล้ว ซึ่งบ้านก้อย พ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ไม่เห็นก้อยจะมีปมเรื่องนี้นะ

ไหนๆพูดถึงก้อยแล้ว ขอวกมาเรื่องก้อยกับดาวนิดนึง เรื่องมันกลับกลายเป็นว่าคดีพลิก พ่อก้อยกลายเป็นรับไม่ได้กับสิ่งที่ก้อยจะทำ ซึ่งในมุมนึงพ่อก้อยพูดถูกในเรื่องที่ไม่ควรเอาความรักมาเปลี่ยนมหาลัยที่จะเรียน แต่ขณะเดียวกัน พ่อก้อยเริ่มทำให้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าพ่อก้อยรับก้อยในแบบที่ก้อยเป็นได้หรือเปล่

ส่วนบอสกับนน บอสเริ่มทำตัวงี่เง่าอย่างจริงจัง คิดว่าตัวเองถูก ไม่ได้เหลียวมองตัวเองเลยว่า ก็เป็นส่วนนึงที่ทำให้งานกีฬาสีพัง ไม่แปลกใจที่ไม่มีใครโหวตให้ 

ส่วนนนที่ทำไปก็เหมือนหนีปัญหา ซึ่งก็ไม่แปลกใจนะ ตอนแรกนนก็ไม่ได้อยากเป็นขนาดนั้น จริงๆแล้วเสียดายนิดหน่อยที่บทไม่เอาประโยคที่นนขอให้ทุกคนสัญญาตอน EP1 มาย้อนพูด (ให้กูเป็น อย่าทิ้งกูนะเว้ย) 

แต่อย่างว่า คนแบบนน Nice กับทุกคน มันก็เป็นไปได้ที่พยายามจะบัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น คือเลือกจะลาออกและเดินจากไปเงียบๆ

ขอเดาว่าถัดจากนี้บอสจะพาลมาลงกับขนมปังแทน (แบบที่เห็นในตัวอย่างไปยุกับออย) ก็รอดูยาวๆว่าจะเป็นแบบที่เดามั้ย 

มาถึงประเด็นของครูหญิงกับเจน ผมว่าฉากปาปากกาแรงมาก

เพราะครูหญิงก็ไม่ได้ปาไปที่เจนตรงๆ แต่นั่นแหละ 

ถ้าครูหญิงไม่สอนอังกฤษเรื่อง Passive Voice ก็น่าจะสอนฟิสิกส์เรื่อง Action = Reaction นะ

โคตรเข้า…แรงมา แรงตอบ

สิ่งที่ชอบที่สุดในพาร์ทนี้คือฉากที่ครูหญิงเดินออกไปแล้ว ครูลูกตาลบอกว่าการทำแบบนี้ของเจนไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น สิ่งที่เหลืออยู่มีแต่ความโกรธเท่านั้น

…ซึ่งถ้าให้สังเกต …ครูลูกตาลก็ไม่ได้กล้าพูดตอนที่ครูหญิงอยู่ในห้อง สะท้อนอะไรออกมาได้หลายอย่างเหมือนกัน ที่ไม่มีใครพูดถึงครูที่มีอายุมากกว่าที่แสดงกิริยาไม่เหมาะสม

แม้ตอนนี้จะไม่มีความมันส์ที่พีคขั้นสุดแบบตอนที่แล้ว แต่ก็เป็นตอนที่ชอบมาก ชอบเพราะมันเจ็บปวด และนำเสนอปัญหาครอบครัวที่มีอยู่จริงในสังคมออกมาแบบนี

เราไม่มีทางรู้หรอกว่าภายใต้รอยยิ้มของคนที่อยู่รอบตัวเรา เค้าจะต้องผ่านอะไรมาบ้าง

ปัญหาของบอสกับนนที่ทะเลาะกันใหญ่โต อาจจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เฟิสต์ต้องเจอเลย 

“Don’t Worry, Be Happy”

ซึ่งเป็นประโยคของเฟิสต์ที่บอกนนตอนต้นเรื่อง ดูเป็นอะไรที่ Impact จริงๆ เมื่อเรารู้เรื่องของเฟิสต์ทั้งหมดแล้ว เรื่องที่เหลือก็เหมือนเด็กทะเลาะกันเฉยๆไปเลย

Loading...

Leave a Reply